De vinger geeft een richting. Maar jij bepaalt de weg.
Een zenparabel en een bankje op Texel brengen me bij een vraag die ook voor bedrijven geldt. Weet je waarom je die afslag neemt?
Een zenparabel en een bankje op Texel brengen me bij een vraag die ook voor bedrijven geldt. Weet je waarom je die afslag neemt?
We regelen zorgvuldig wie onze materiële bezittingen erft, maar wie erft onze ideeën, ervaringen, overtuigingen en manier van denken?
Een klant kan veel omzet brengen en tegelijk veel van je team vragen. Met deze matrix leg je naast elkaar wat iets vraagt en wat het oplevert.
Ik geef een machine een naam en vraag hem hoe ik mens blijf. Het antwoord doet me denken aan een lege stoel en een telefoontje dat er steeds bij inschiet.
Ik zette op een ochtend een prullenbak voor de ingang. Wat mijn collega’s ermee deden, vertelde iets over hoe we samenwerkten.
In een volle trein keek bijna iedereen naar een scherm. Het zette me aan het denken over hoe we erbij zitten en hoe we erbij lopen.
Wie zou het merken als jouw product morgen verdwijnt? Tien vragen om je doelgroep scherper te krijgen en te ontdekken waarom klanten voor je kiezen.
In ons familiebedrijf wilden we allemaal dat het goed zou gaan. Toch konden we elkaar onderweg behoorlijk kwijtraken. Hoe gebeurt dat?
Wat doe je als een aanpak die jarenlang werkte ineens geen uitweg meer biedt? Een verhaal over een bij, een vlieg en de moed om van richting te veranderen.