Skip to content

Hoe raak je elkaar kwijt terwijl je hetzelfde wilt?

In ons familiebedrijf wilden we allemaal dat het goed zou gaan. Toch konden we elkaar onderweg behoorlijk kwijtraken. Hoe gebeurt dat?

3 min leestijd
Twee getekende mensen wijzen naar elkaar over een scheur in perkament, onder de woorden liefde, vergeving en verbondenheid.

Over gedeelde bedoelingen en verschillend gelijk in een familiebedrijf.

Stel je voor dat je tegenover Jezus aan tafel zit. Je vraagt hem hoe het kan dat een boodschap over liefde, vergeving en verbondenheid zoveel verschillende interpretaties krijgt. En dat mensen elkaar daar zelfs om kunnen bestrijden.

Wat zou hij antwoorden?

Ik moest eraan denken toen ik in Strip op de horizon van Hans Wopereis een bijzondere parabel las. Daarin bedenken de duivels een opmerkelijke manier om Jezus’ boodschap te ondermijnen. Laat zijn volgelingen een kerk oprichten. Dan kunnen ze zo druk raken met de organisatie en de uitleg van zijn woorden dat de oorspronkelijke bedoeling uit beeld raakt.

Ik moest sommige passages meerdere keren lezen. En toen dacht ik ineens aan ons eigen familiebedrijf.

We wilden allemaal een succesvol bedrijf

Dat heb ik van dichtbij meegemaakt. We wilden allemaal dat het bedrijf succesvol zou zijn. Maar wat was succes? Hoe bereikten we dat? En wie bepaalde welke weg de juiste was?

Iedereen bracht zijn eigen overtuigingen, ervaringen en ideeën mee. Soms vonden we dat de ander er werkelijk niets van begreep.

En ik? Ik had natuurlijk ook mijn eigen gelijk.

We waren familie, deelden dezelfde geschiedenis en wilden dezelfde onderneming vooruithelpen. Toch konden we elkaar onderweg behoorlijk kwijtraken.

Wat bedoel jij met respect?

Wat me al die jaren is blijven bezighouden, is hoe dat ontstaat. We gebruiken woorden als respect, vertrouwen en verantwoordelijkheid. Wat betekenen die eigenlijk voor ieder van ons?

Voor de een betekent respect dat je een genomen besluit accepteert. Voor de ander betekent het dat je juist je mond opendoet als je denkt dat het bedrijf een verkeerde afslag neemt. Allebei kunnen ze oprecht vinden dat de ander zich respectloos gedraagt.

Wie heeft er dan gelijk?

Misschien allebei. Misschien geen van beiden. Ik ben vooral nieuwsgierig naar wat er gebeurt als je op zo’n moment vraagt wat de ander probeert te beschermen. Als we die vraag laten liggen, kunnen we zo druk zijn met ons eigen gelijk dat we elkaar uit het oog verliezen.

Waar deden we het ook alweer voor?

Al meer dan dertig jaar probeer ik te begrijpen wat mensen beweegt. Ik lees, onderzoek en schrijf over wat we zeggen, wat we bedoelen en wat we uiteindelijk doen. Langzaam begint dat samen te komen in een boek, Het Huis in Balans.

Na ruim dertig jaar werd het ook weleens tijd, zou je zeggen. 😉

Terug naar die parabel. Duidelijke afspraken helpen om samen iets te bereiken. Ze krijgen betekenis als je ook met elkaar bespreekt waarvoor je ze maakt en wat ze in de praktijk van ieder van ons vragen. Durf ik een ander daarop aan te spreken? En wil ik het ook horen als die ander mij vraagt mijn eigen gelijk eens te onderzoeken?

Ik kijk nog eens naar het gescheurde perkament. In gedachten zit Jezus nog steeds tegenover me aan tafel.

Ik zou hem nog één vraag willen stellen.

Hoe kan het dat mensen die hetzelfde willen, elkaar onderweg zo volledig kunnen kwijtraken?

Verder lezen

Alle artikelen

Back To Top
No results found...