Skip to content

Wordt u al geholpen?

Met een los fietsstuur en een nat pak stapte ik bij Dral naar binnen. Ik kwam voor een reparatie en kreeg onderweg naar huis iets om over na te denken.

3 min leestijd
Close-up van een fietsstuur met regendruppels.

Op de terugweg van Oostzaan naar Zaandam regende het behoorlijk. Mijn zus was 82 geworden en had ons uitgenodigd voor een high tea. Ik was op de fiets gekomen. Als geboren Oostzaner denk je dan al snel: regenjas aan en gaan met die banaan.

Mijn stuur zat alleen al een paar dagen los. Ik had het steeds maar zo gelaten, tot ik op de terugweg merkte dat het echt onveilig werd. En daar kwam ik langs Dral.

Bij die fietsenwinkel komen wij als familie al van kinds af aan. In mijn triathlontijd waren we er kind aan huis. Hans en Martin wisten alles van fietstechniek. Dral sponsorde onze club en de Triathlon Oostzaan. Dus ik naar binnen. Nat pak, los stuur.

Een jonge blonde man kwam naar beneden. Tim, de zoon van Hans en Karin.

‘Hé Rob, kan ik je helpen?’

‘Wat grappig dat jij mij nog kent, Tim.’

Ik vertelde hem over mijn stuur en dat ik de fiets in Diemen had gekocht, waar ik toen woonde.

‘Ik kijk wel even.’

Tim liep met me mee de stromende regen in, bekeek het stuur en zei: ‘Volgens mij kan ik dit wel verhelpen. Geef je sleutels maar.’

Binnen kwam ik Hans en Martin tegen. Voor ik het wist haalden we herinneringen op aan onze triathlontijd. ‘Mensen die met dit weer gaan fietsen of trainen, dat zijn de sterke fietsers,’ zei Martin. Ondertussen was Tim met mijn fiets bezig.

‘Rob, je fiets is klaar. Stuur zit weer vast en ik heb meteen je banden opgepompt.’

Dat laatste was ook hard nodig.

‘Wat krijg je van me?’

‘Niks, goed zo.’

Ik moest denken aan Are You Being Served?, die Engelse comedyserie over warenhuis Grace Brothers. In Nederland heette die Wordt u al geholpen? Toen we nog Nederland 1 en 2 hadden.

Wat me bij Dral bijbleef, was hoe vanzelfsprekend het allemaal ging. Tim herkende me, liep mee de regen in, zette mijn stuur vast en zag ondertussen dat er lucht in mijn banden moest. Voor hem hoorde het kennelijk gewoon bij zijn werk.

Ergens tijdens ons gesprek vertelde Tim dat hij per 1 januari 2027 de zaak van zijn ouders overneemt. Dat vond ik misschien nog wel het mooiste. Je kunt iemand uitleggen hoe je een stuur vastzet. Hoe je met mensen omgaat, leer je ook door jarenlang te zien hoe anderen dat doen. Bij Tim zag ik wat er op zo’n gewone middag al van de ene generatie op de volgende was overgegaan.

Toen ik weer op de fiets stapte, regende het nog harder. Het kon me niets schelen. Ik reed naar Zaandam met zo’n grote glimlach dat mensen naar me keken. Mijn stuur zat vast, mijn banden waren opgepompt en ik had een portie blije energie meegekregen. Volgens mij bestaat er geen vrij verkrijgbaar pilletje dat hetzelfde doet.

Ik weet in ieder geval waar mijn volgende fiets vandaan komt.

At your service.

Back To Top
No results found...