Skip to content

De vinger geeft een richting. Maar jij bepaalt de weg.

Een zenparabel en een bankje op Texel brengen me bij een vraag die ook voor bedrijven geldt. Weet je waarom je die afslag neemt?

3 min leestijd
Een splitsing met wegwijzers ‘Volgen’ en ‘Jouw weg’. Een wandelaar kiest het rechterpad.

Een paar dagen geleden las ik in Strip op de horizon van Hans Wopereis een oude zenparabel over meester Gutei.

Gutei stak tijdens zijn lessen vaak één vinger op. Een jonge leerling begon hem na te doen. Wanneer iemand vroeg wat zijn meester hem had geleerd, ging ook bij hem die vinger omhoog.

Tot Gutei hem op een dag bij zich riep en zijn uitgestoken vinger afsneed. Niet direct een aanpak die ik als sparringpartner zou aanbevelen. 😉

De jongen rende huilend weg. Gutei riep hem terug en stak opnieuw zijn vinger omhoog. Volgens de parabel bereikte de jongen op dat moment de staat van verlichting.

Ik moest het verhaal twee keer lezen.

De jongen dacht dat hij zijn meester begreep, terwijl hij eigenlijk alleen had geleerd hem na te doen. Hij kopieerde wat hij zag, zonder te begrijpen wat erachter zat.

En hoe vaak doen wij dat zelf?

We worden allemaal beïnvloed door anderen. Door ouders, school, vrienden, werk, cultuur en soms religie. We lezen boeken, kijken naar succesvolle mensen en tegenwoordig vragen we ook AI om mee te denken.

Daar is niets mis mee. Ik heb in mijn leven ontzettend veel van anderen geleerd. Maar ergens komt de vraag: Past dit eigenlijk wel bij mij?

Jaren geleden zag ik tijdens een wandeling op Texel een tekst op een bankje: ‘Volg je dromen, zij wijzen de weg.’ Die woorden zijn me altijd bijgebleven.

Door Gutei ben ik er opnieuw over gaan nadenken. Want voordat je weet welke kant je op wilt, moet je misschien eerst weten waar je staat.

Wat vind je werkelijk belangrijk? Welke waarden bepalen je keuzes? Wat heb je meegekregen, wat heb je zelf ontdekt en wat doe je omdat je ooit hebt geleerd dat het zo hoort?

Voor mij heeft authenticiteit daarmee te maken. Niet met anders zijn om anders te zijn, maar met weten wat bij je past.

Af en toe terug naar je eigen fundament dus. Naar waar je vandaan komt, wat je belangrijk vindt en wat je gevoel én verstand je vertellen.

Dan kun je dezelfde afslag nemen als honderd anderen. Of rechtsaf gaan terwijl iedereen linksaf gaat.

Niet om anders te zijn, maar omdat je weet waarom je die keuze maakt.

Dat geldt volgens mij ook voor bedrijven. Ook organisaties kopiëren omdat een concurrent succes heeft, een managementmethode populair is of ‘iedereen in onze branche het zo doet’.

Terwijl een andere vraag misschien belangrijker is: Waar komen wij vandaan, waar staan we voor en past wat we doen daar nog bij?

Een leraar, boek, religie, adviseur of AI kan iets aanreiken en je anders laten kijken.

Maar uiteindelijk kies je zelf.

De vinger is niet de weg.

Een droom kan de weg wijzen, maar je moet zelf gaan lopen.

En om te weten welke kant je op wilt, helpt het behoorlijk als je weet waarop je staat.

Back To Top
No results found...