Skip to content

Laatst op de atletiekbaan…

Van Speedy Volita tot de triatlon. Wat de sport me leerde over ambitie, doseren en groei die je als organisatie kunt volhouden.

2 min leestijd
Vanaf de grond gefotografeerde atletiekbaan met naderende hardlopers.

Een tijdje geleden lag ik even op een atletiekbaan om een filmpje op te nemen. Terwijl de sporters op me af kwamen rennen, moest ik ineens terugdenken aan mijn jeugd.

Mijn liefde voor sport is eigenlijk in twee heel verschillende werelden ontstaan.

De eerste was de paardensport. Mijn vader had een harddraver, Speedy Volita. In die tijd behoorde zij tot de absolute top. Als kleine jongen was ik al gefascineerd door paarden. Ik tekende ze, bewonderde ze en zag van dichtbij hoeveel toewijding er nodig was om topprestaties te leveren.

Jaren later ontdekte ik de atletiek. Ik deed triatlons, van de korte tot de lange afstand, en bracht heel wat uren door op de atletiekbaan.

In beide werelden leerde ik hoeveel een topprestatie kan vragen.

In de sport zie je dat terug in overtraining, blessures, mentale uitputting en soms zelfs het gebruik van verboden middelen. De rekening wordt niet altijd direct betaald. Soms merk je de gevolgen pas jaren later.

Steeds vaker herken ik hetzelfde patroon in organisaties.

We willen meer omzet, meer groei, meer snelheid en betere resultaten. Ambitie is prachtig en noodzakelijk. Maar wanneer slaat ambitie om in een voortdurende drang naar méér? Waar ligt de grens? Wanneer is genoeg eigenlijk genoeg?

Ik heb mijn hele leven organisaties geholpen om te groeien, in Nederland en daarbuiten. Juist daarom wil ik weten wat die groei vraagt van de mensen die haar mogelijk maken. Kunnen ze het tempo volhouden? Is er nog tijd om iemand goed in te werken? En wat gebeurt er als degene die steeds bijspringt een week weg is?

Voor mij betekent optimaliseren dat je zoekt naar een balans tussen mensen, organisatie, resultaat en de wereld waarin je onderneemt. Dat je ruimte houdt om naar elkaar te luisteren, oog hebt voor de mens achter de functie en keuzes maakt die vandaag én over tien jaar nog steeds goed voelen.

Voor mij is optimaliseren een kwestie van beter doseren. Soms kun je versnellen. Soms vraagt het meer van je om op tijd gas terug te nemen. Dat merk je op de atletiekbaan. En in een bedrijf merk je het misschien pas als je vraagt wat het kost om iedere week hetzelfde resultaat te halen.

Waar zou jij het tempo aanpassen als je ook volgend jaar nog goed wilt presteren?

Back To Top
No results found...