Over timing, trots en strategische keuzes.
Hoe maak jij strategische keuzes wanneer emotie en ratio met elkaar botsen?
Succes voelt goed. Winnen, groeien, erkenning krijgen. Aandacht, media, applaus. Champagne, bloemen, prijzen. Het bevestigt dat je op de juiste weg zit. Maar precies dát gevoel kan ook verraderlijk zijn. Succes werkt verslavend.
In de jaren ’80 had onze vader een draver: Speedy Volita. Als driejarige geïmporteerd uit de Verenigde Staten en daar al behorend tot de top. Ondanks een moeizame start bleek ze uitzonderlijk getalenteerd: een verwoestende eindsprint, een bijna onuitputtelijk uithoudingsvermogen en een charismatische uitstraling. Ze wedijverde met de absolute wereldtop.
Wat begon als een passie, groeide razendsnel uit tot een serieuze onderneming. Meyn Stable werd een begrip, in Nederland en daarbuiten. Er stonden meer dan dertig dravers op stal, met meerdere trainers, een volledig begeleidingsteam en huisvesting in een van de modernste accommodaties van die tijd. Kosten noch moeite werden gespaard om te blijven presteren.
In de Nederlandse drafsport geldt dat merries tot en met hun achtste levensjaar mogen koersen en daarna de fokkerij ingaan. In haar laatste actieve jaar won Speedy Volita nog 27 koersen. Er kwam een uitzonderlijk hoog bod binnen om haar na haar carrière over te nemen voor de fokkerij — voor die tijd ongekend.
Maar Speedy was ons paradepaard. Onze trots. Iconisch, succesvol, geliefd.
Ze was simpelweg niet te koop.
Nog geen jaar later werd ze alsnog verkocht — voor ongeveer tien procent van dat eerdere bod. Het fundament van Meyn Stable, onze ‘cash cow’, was verdwenen. De vaste kosten bleven. De overige paarden “aten de buit op”. Dat jaar stopten we volledig met de paardensport als business.
Deze situatie is geen uitzondering. Integendeel.
Dit soort Speedy Volita-momenten komen dagelijks voor in het bedrijfsleven, bij familiebedrijven, scale-ups en zelfs in de politiek. Producten, businessunits, merken of leiders die jarenlang succes hebben gebracht, maar waarvan het momentum afneemt — terwijl de emotionele waarde blijft groeien.
Strategie vraagt dat je verder kijkt dan vandaag. Dat je de euforie erkent, maar niet laat sturen door ego of sentiment. Soms is het juiste moment om afscheid te nemen juist wanneer alles nog glanst. Niet te laat, maar op tijd.
Gun jezelf — of je organisatie — het succesmoment. Vier het.
Maar durf ook te vragen: is dit nog steeds mijn paradepaard voor de volgende fase?
Bevind jij je in een situatie waarin strategische keuzes complex worden door emotie, historie of succes uit het verleden? Stuur gerust een mail naar rob@d-lep.nl. Dan kijken we samen met een frisse, rationele blik naar wat nú de juiste stap is.